هر طبقه یک طراحی!
نام بنا: هتل پوئرتا آمریکا
مکان: مارید اسپانیا
تاریخ شروع ساخت: سال 2005
تعداد طبقات:12
تعداد اتاقها: 342
تسهیلات : رستوران – اتاق های
کنفرانس – استخر سر پوشیده – سونا – بالکن – محوطه – باغ.
در هتل "پوئرتا امریکا" ( پروژه عظیمی که با
همکاری 19 شرکت سرشناس مهندسی ، معماری و طراحی داخلی جهان و با صرف هزینه ی 75
یورو و توسط گروه "سیکلن" بر پایه ی آزادی در انتخاب طرح ها و اشکال
مختلف صورت گرفته) تمام طبقات دارای نقشه
ای مشابه بوده و شامل یک لابی مرکزی و دو راهرو در اطراف آن هستند که به اتاق های
هتل منتهی می شوند با وجود این هر یک از طبقات با استفاده از مواد ، رنگها و اشکال
متنوع چهره ای متفاوت از مفهوم هتل را ارائه می دهند. گروه "سیکلن" ، هتل "پوئرتا آمریکا" را اولین هتل
چند ملیتی اسپانیا می داند که طراحانی از آمریکا ، استرالیا ؛ و سراسر اروپا را
گرد هم آورده است. این هتل معرف هنر شخصیت های بزرگ در طراحی داخلی مدرن است و با
به خدمت گرفتن طراحان مختلف جهت ساخت هر یک از طبقات دوازده گانه در حقیقت مجموعه
ای از سبکهای متنوع را در خود گنجانده است. گروه "سیکلن" به دنبال ایجاد
هماهنگی در طبقات نبوده و حتی از طراحان خواسته بود که از ارتباط با یکدیگر در این
زمینه جداً خودداری کنند.
"ژان نوول" طراح نمای ساختمان سعی کرده در طرح خود
اصول آزادی و چند ملیتی بودن این هتل را به نمایش بگذارد. نمای هتل شامل بلوک های
رنگی متفاوتی است که به سمت بالا با رنگهای نارنجی و زرد و به سمت پایین با رنگهای
آجری غلیظ و بنفش ساخته شده اند. بخش های مختلفی از نمای ساختمان مانند
پارکینگ، با گزیده ی از شعر آزادی اثر پل
الوار که به زبانهای مختلف از جمله فرانسوی ، انگلیسی ، چینی ، عربی (خطاطی اسلامی)
نوشته شده است ، پوشانده شده اند .
نمایش آزادی و دموکراسی و حضور همه جانبه فرهنگ های مختلف در
طراحی این بنا، که باعث آشفتگی و پیچیدگی فضای داخلی هتل می شود مشکلی است که با
حضور یک طراح داخلی یعنی "جان پاوسان" تا حدودی بر طرف شده زیرا او با
طراحی ساده خود در بخشهای عمومی هتل، توانسته تنوع طرح ها را در طبقات مختلف تا
حدودی تعدیل کند. البته ممکن است به علت تعدد سبکهای بکار رفته در بخشهای مختلف ،
طراحی تمامی طبقات مورد پسند همگان نباشد ولی در عین حال بخاطر همین ویژگی منحصر
به فرد ، یافتن نقاط دیدنی و جذاب فراوان
نیز در این هتل ، کار چندان دشواری نیست، خصوصا به این دلیل که در این پروژه تعدادی از طراحان جوان و ناشناس در کنار بزرگان
سرشناس این رشته حضور داشتند که تمام توان و خلاقیت خود را بکار گرفتند تا طرح های متفاوتی را ارائه دهند که پیش از
این کمتر دیده شده باشند.
در طبقه ی هشتم هتل که توسط "کاترین فیندلی" طراحی
شده ، طراح و متخصص نورپرداز انگلیسی یعنی "جیسن برگز" شیوه ی متفاوتی از ایجاد هویت در فضای درونی هتل را بکار برده است. بدین صورت که بر روی
دیوارهای راهرو حسگرهایی نصب شده که حرکت میهمانان هتل را در راهرو زیر نظر می
گیرند. تصاویر ضبط شده توسط این حسگر ها "رقصی از سایه ها" را در طول
ساعات روز بر روی دیوارها ایجاد می کنند و در حقیقت مهمانان هتل را به صورت بخشی
از طراحی هتل در می آورند.
در طبقه هفتم طراح قدیمی "ران اراد" یک بخش مرکزی
زیبا و روان را طراحی نموده که حمام و دستشویی اتاق را استتار کرده و نیاز به
پارتیشن های درونی را از بین برده است. دیگر طبقات نیز طراحی خاص خود را دارند...
در واقع می توان با قاطعیت ادعا نمود که این هتل پس از بمب گذاری خطوط راه آهن در سال 2004در مادرید، نقش عمده ای در بازسازی چهره ی این شهر ایفا نموده است. همان طور که می دانید شهر مادرید در طول سالیان متمادی همواره دنباله رو شهر بارسلون بوده و ظاهرا با اصول پیشرفته طراحی هتل ها که در سایر شهر های اروپایی باعث احیا صنعت جهانگردی و هتلداری شده آشنایی کافی نداشته است و متاسفانه درست در زمانی که این شهر در پی رفع این نقیصه برآمده بود بمب گذاری ها همه را شوکه کرد. اما با تکمیل هتل "پوئرتا آمریکا" و بهره برداری از آن ، زندگی و حیات به صنعت توریسم مادرید بازگشت. بنابراین نمی توان گفت "هتل پوئرتا" تنها محلی برای ارضا حس جاه طلبی طراحان و سازندگان آن است در واقع "این هتل نمادی از تولد دوباره ی یک شهر است..."
